PA–063 Anoxybacillus kestanbolensis AC26 Sarı

advertisement
PA–063
Anoxybacillus kestanbolensis AC26 Sarı Suşundan İzole Edilen
Ribulokinaz Geninin Klonlanması ve Karakterizasyonu
Müslüm Tokgöz, Nazan Dalkıran, Öznur Gedikli, Kadriye İnan,
Sabriye Çanakçı, Ali Osman Beldüz
Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Fakültesi Biyoloji Bölümü, Trabzon, [email protected]
Amaç: Termofilik canlılardan elde edilen termofilik enzimler günümüz teknolojisinde çok önemli bir
yere sahiptir. Bundan dolayı bu enzimlerden bazıları saflaştırılarak endüstriyel amaçlı çalışmalarda
kullanılmaktadır. Transferazlar sınıfında bulunan Ribulokinaz (EC 2.7.1.X) enzimi ATP’den bir
fosfat kopararak ribuloza eklemektedir. Bu enzim canlının metabolik faaliyetlerini gerçekleştirmesi
için gerekli olan pentoz fosfat yoluna arabinoz operonu aracılığıyla ara ürün oluşturduğundan
dolayı önemlidir. Son zamanlarda ilgi odağı olan operon çalışmalarının aydınlatılması amacıyla
arabinoz operonunda yer alan Ribulokinaz enzimi rekombinant olarak üretilmiştir.
Gereçler ve Yöntemler: Laboratuarımız tarafından izole edilen Anoxybacillus kestanbolensis
AC26 sarı suşunun genomik DNA’sından PCR yardımı ile elde edilen Ribulokinaz, pGEMT Easy
klonlama vektörüne klonlanarak sekans edilmiştir. Sekans sonucu genin belirlenmesiyle pGEMT
vektöründen kesilerek çıkarılmıştır ve pET28a+ ekspresyon vektörüne klonlanarak E.coli BL21
hücrelerine transforme edilmiştir. Saftaşlaştırılan enzimin karakterizasyon çalışmaları yapılmıştır.
Bulgular: Anoxybacillus kestanbolensis AC26 Sarı suşunun genomik DNA’sından Ribulokinaz
geni, NheI- HindIII kesim bölgeleri içeren primer dizayn edilerek çoğaltılmıştır. pGEMT Easy
klonlama vektörüne klonlanarak sekans edilmiş ve yapılan sekans analizi sonucunda ribulokinase
geninin 1695 nükleotidlik tam dizini bulunmuştur. Genin pET28a+ ekspresyon vektörüne
klonlanması başarılmış ve E.coli BL21 hücrelerine transforme edilmiştir. Protein T7 promotoru
altında IPTG ile indüklenerek üretilmesi ve SDS-PAGE de yürütülerek ekspresyonun olduğu
gözlemlenmiştir. His-tag kolon kromotografisiyle saflaştırılması yapılan enzimin karakterizasyon
çalışmalarında optimum sıcaklığının 70 oC ve optimum pH’sının da 7.0-8.0 olduğu belirlenmiştir.
Sonuç ve Tartışma: Anoxybacillus kestanbolensis AC26 Sarı suşundan elde edilen bu enzimin
başka özelliklerine bakılarak literatürdeki diğer ribulokinazlar ile karşılaştırılmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Anoxybacillus, Ribulokinaz
PA–064
Alchemilla cimilensis (Alchemilla L. - Rosaceae) Türünün
Antibakteriyel Etkisinin Araştırılması
Bülent Kayaa, Fatma Cafa. M.Kadir Erdoğana, İbrahim H. Geçibeslerb
Bingöl Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Biyoloji Bölümü, Bingöl,[email protected]
b
Bingöl Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Kimya Bölümü, Bingöl
a
Amaç: Alchemilla cimilensis bitkisinin hekzan, diklormetan, etil asetat ve metanol ekstrelerinin
antibakteriyel etkisini belirlemek.
400
21. Ulusal Biyoloji Kongresi, 03–07 Eylül 2012, Ege Üniversitesi, İzmir, Türkiye
http://www.ubk2012.ege.edu.tr
Gereçler ve Yöntemler: Bitki örneklerinden alınan yaprak kısımları bir parçalayıcı yardımıyla
iyice parçalanmıştır. Küçük parçalar haline getirilen bu kısım, sonrasında bir porselen havana
alınarak iyice öğütülerek toz haline getirilmiştir. Toz haline getirilmiş olan bitki numuneleri
apolardan polara doğru bir çözücü sistemi içerisine eklenerek her bir çözücüde 24 saat boyunca
orbital çalkalayıcıda oda sıcaklığında 150 rpm’de ekstraksiyona bırakılmıştır. Çözücü sistemler bitki
ağırlığının yaklaşık hacim olarak 10 kat olacak şekilde kullanılmıştır. Çözücü sistemler apolardan
polara doğru hekzan, diklormetan, etil asetat ve metanol serisi şeklinde sırayla kullanılmıştır. Her
bir çözücü sistemi için aynı yöntem 3 kez tekrarlanmıştır. Bu ortamdan alınan ürünlerdeki verim
yaklaşık olarak % 20 olarak belirlenmiştir. Ekstraksiyon sonrasında süzülen ürünlerin azaltılmış
basınç altında vakum yapan bir pompaya bağlı rotaevaparatör sistemi kullanılarak çözücüleri
uçurulmuştur. Çözücüler uzaklaştırıldıktan sonra ürünler direk güneş ışığına maruz bırakılmadan
vakumlu bir desikatör sisteminde CaCl2 kullanılarak nemi çekilerek kurutulmuş ve nemden
korunması sağlanarak çalışma yapılana kadar numune saklama kaplarında ağızları kapalı olarak
bekletilmiştir. Antibakteriyel aktivite testleri Berghe ve Vlietinck tarafından açıklanan metoda
göre yapılmıştır. Antibakteriyel aktivitenin belirlenmesi ekstrakt emdirilmiş disklerin etrafındaki
zonların ölçülmesi ile sağlanmıştır.. (Berghe VA. ve Vlietinck AJ. 1991, Eloff JN.1998). Bu çalışma
için ticari olarak alınan 6 mm çaplı boş antibiyogram disklere 500 µg/disk olacak şekilde hazırlanan
DMSO’da çözülmüş bitki ekstraktları disk başına 20 µl emdirilerek hazırlanmıştır. Besiyerinde Mc
Farland 0,5’e denk olacak şekilde 10 6- 10 8 hücre/ml miktarında bakteri kültürü sıvı besiyerinde
hazırlanmıştır. Bu şekilde hazırlanmış bakteri kültüründen 100 µl alınarak içerisinde muller hinton
agar bulunan 9 cm çaplı petri kaplarına aktarılmıştır. Aktarılan sıvı kültür bir eküvyon çubuğu
vasıtasıyla besiyerine homojen olarak yayılmıştır. Hazırlanmış olan ekstraktlar ise bu besiyerleri
üzerine steril bir pens yardımı ile yerleştirilmiştir. Disk difüzyon tekniği 2 gram (+) (Listeria
monocytogenes, Bacillus subtilis) ve 3 gram (-) (Salmonella typhimurium, Enterobacter aerogenes,
Escherichia coli) bakteri kullanılarak yapılmıştır. Bu analiz tekrarlı olarak yapılmıştır.
Bulgular: Antibakteriyel aktiviteye bakıldığında metanol çözücü sisteminde inhibisyon zon
çapı en iyi Bacillus subtilis bakterisinde olduğu anlaşılmıştır. İncelenen ekstraktlarda metanol
ekstraktı incelenen tüm bakteriler üzerine etkinken etil asetat Listeria monocytogenes, Bacillus
subtilis, Escherichia coli diklormetan ise; Bacillus subtilis, Salmonella typhimurium, Enterobacter
aerogenes, Escherichia coli bakterileri üzerine hegzan çok az aktivite göstermekle birlikte Bacillus
subtilis, Salmonella typhimurium, Enterobacter aerogenes üzerine aktivite göstermektedir.
Sonuç ve Tartışma: Örneklerin antibakteriyel etkileri aşağıdaki tablo-1’de verilmiştir. Bu tabloya
göre Antibakteriyel aktiviteye bakıldığında metanol çözücü sisteminde inhibisyon zon çapı en iyi
Bacillus subtilis bakterisinde olduğu anlaşılmıştır. Etil asetat ekstraktında metanole göre az etki
göstermekle beraber aktivite söz konusu
Listeria
monocytogenes
Bacillus subtilis
Salmonella
typhimurium
Enterobacter
aerogenes
Escherichia coli
Metanol
9 mm
Etil asetat
10 mm
Diklorometan Hekzan
7 mm
7 mm
Kontrol
DMSO
7 mm
14 mm
9 mm
9 mm
6 mm
7 mm
9 mm
7 mm
7 mm
6 mm
6 mm
8 mm
6 mm
7 mm
6,5 mm
6 mm
11 mm
9 mm
9 mm
6 mm
6 mm
Tablo-1 Farklı Bitki Türlerinin Suşlarda Göstermiş Olduğu Antibakteriyel Aktivite (zon çapları mm)
21. Ulusal Biyoloji Kongresi, 03–07 Eylül 2012, Ege Üniversitesi, İzmir, Türkiye
http://www.ubk2012.ege.edu.tr
401
Anahtar Kelimeler: Antibakteriyel, Alchemilla cimilensis
Teşekkür: Bu çalışma B.Ü. Bilimsel Araştırma Fonu tarafından desteklenen “Alchemilla L. Cinsi
türlerinde antimikrobiyal özelliklerin incelenmesi” başlıklı BÜBAP 2010-15 proje kapsamında
gerçekleştirilmiştir.
PA–065
Trigonella plicata Tohumlarının Flavonoit İçeriği ve
Serbest Radikal Süpürücü Aktivitesi
a
Sevda Güzel Özaya, Ş. Selma Uras Güngöra, Ahmet İlçimb, Gamze Kökdila
Mersin Üniversitesi, Eczacılık Fakültesi, Farmakognozi Anabilim Dalı, Yenişehir Kampüsü,
Mersin, [email protected]
b
Sütçü İmam Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Biyoloji Bölümü, Kahramanmaraş
Amaç: Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde yetişen Trigonella L. türlerinin fenolik asit, flavonoit
bileşimleri ve antioksidan aktivitelerinin araştırılmasının amaçlandığı araştırmalarımızın devamı
kapsamında bu cinse ait endemik bir tür olan Trigonella plicata Boiss. türünün tohumlarından
elde edilen ekstrede flavonoitlerin belirlenmesi ve serbest radikal süpürücü aktivitesinin çalışılması
araştırma konusu olarak belirlenmiştir.
Gereçler ve yöntemler: T. plicata Boiss. türünün tohumları çalışma materyali olarak seçilmiştir.
Doğal habitatından toplanan örneklerin teşhisi yapılıp herbaryum numuneleri hazırlanmıştır. Sonraki
aşamada bu türün tohumlarından metanollü ekstre hazırlanarak, flavonoitlerinin belirlenmesi
ters faz HPLC analizi ile yapılmıştır. Total fenol ve total flavonoit içeriğinin belirlenmesinde
spektrofotometrik tekniklerden yararlanılmış ve ekstre ayrıca muhtemel in vitro antioksidan
aktivitesi için test edilmiştir.
Bulgular: Trigonella L. (Leguminosae) cinsi yeryüzünde Akdeniz’den Güney Afrika’ya ve
Avusturalya’ya kadar uzanan geniş yayılış alanına sahip bir cinstir. Bu cins dünya genelinde 135
tür ile temsil edilmekte olup bunlar 13 seksiyon ve 8 grup altında incelenmektedir. Trigonella L.
cinsi Türkiye’de 21’i endemik olmak üzere 50 taksonla temsil edilmektedir. Bu türlerin geleneksel
tıpta antibakteriyal, antidiyabetik, hipokolesterolemik, diüretik ve analjezik ajan olarak kullanıldığı
belirtilmiştir. Trigonella L. cinsine ait türlerin primer metabolitlerden; yağ, lif, karbonhidrat,
müsilaj, protein, fosforlu organik bileşikler, kolin, sekonder metabolitlerden ise flavonoit, saponin,
alkaloit ve sterolleri içerdiği bilinmektedir. HPLC analizleri sonucunda apigenin, kemferol, kersetin
ve/veya luteolin tohum ekstresinde bulunan ana flavonoitler olarak saptanmıştır. DPPH testi ile
yapılan antioksidan aktivite tayininde ekstrenin radikal süpürücü etkide olduğu tespit edilmiştir.
Sonuç ve Tartışma: Bu güne kadar Türkiye’de yetişen Trigonella L. türleri ve T. plicata Boiss.
türü ile ilgili yapılmış fitokimyasal ve aktivite çalışmasına rastlanmamıştır. Çalışmanın sonucunda
ekstrenin radikal süpürücü aktivitesi ile total flavonoit ve fenolik içeriği arasında korelasyon olduğu
gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Trigonella, Leguminosae, total fenol, flavonoit, DPPH.
402
21. Ulusal Biyoloji Kongresi, 03–07 Eylül 2012, Ege Üniversitesi, İzmir, Türkiye
http://www.ubk2012.ege.edu.tr
Download